Huishoudelijke hulp bij letselschade

De vergoeding van letselschade komt in vele soorten en maten. In de vorige blogs hebben we al een paar soorten vergoedingen besproken, zoals het smartengeld, of de inkomsten uit zwart werk. In deze blog gaan we een andere soort vergoeding bespreken: die van Huishoudelijke Hulp. 

Vrijwel elke vorm van letselschade komt met een verminderde activiteit, of dat nou komt door fysieke schade of door psychische schade. En deze verminderde activiteit werkt ook bij het slachtoffer thuis door. Een moeder die een whiplash oploopt na een auto-ongeluk is zeker een paar weken niet in staat om huishoudelijke taken te verrichten, wat betekent dat haar man of kinderen deze taken moeten overnemen. Ook kan het zijn dat een alleenstaande man na een heftig ongeluk op zijn werk een professionele hulp in de huishouding moet inschakelen. Hoe zit het precies met de vergoeding van deze huishoudelijke ‘helpers’?

Formeel of informeel?

Om te beginnen bij het begin: er zijn twee soorten huishoudelijke hulp. Je hebt de formele hulp, en de informele hulp. Informele hulp wordt vaak aangeduid met een andere term: mantelzorg. Mantelzorg komt ook voor bij langdurig zieken en de mantelzorg is dan de zorg die partners, kinderen, familieleden of anderen bieden aan deze langdurig zieken buiten ziekenhuisbezoeken om. In de letselschade slaat mantelzorg op de zorg van naasten voor het letselschade-slachtoffer, waarbij het begrip ‘zorg’ erg breed is. Met ‘zorg’ verstaan we allerlei activiteiten, zoals:

• Koken;
• Schoonmaken;
• Boodschappen doen;
• Oppassen op en verzorgen van de kinderen;

Als deze zorg niet door een ingeschakelde professional wordt aangeboden aan het slachtoffer, dan is dat mantelzorg of informele huishoudelijke hulp. Maar, zoals gezegd kan er ook een professional ingeschakeld worden voor deze zorg. Dat is formele huishoudelijke hulp. Voordat we ingaan op de formele hulp, willen we de informele hulp nog wat nader toelichten.

Informele huishoudelijke hulp

Informele huishoudelijke hulp wordt misschien als vanzelfsprekend opgevat door degenen die eraan bijdragen. Bij het voorbeeld van de moeder met een whiplash vindt de man het waarschijnlijk heel normaal om een extra steentje bij te dragen aan het huishouden, door bijvoorbeeld wat eerder uit werk te komen voor de boodschappen. En de ouders van de vrouw vinden het heel logisch dat zij met lunch aanwezig zijn om een soepje te koken en om daarna de kinderen van school te halen. Al deze mantelzorgers (want dat zijn het dus) zien het niet als abnormaal om te zorgen voor de slachtoffers, maar het kan wel voor kosten zorgen. De man van de vrouw met een whiplash komt eerder uit werk en verdient daardoor mogelijk minder. 

De Letselschade Raad (die u misschien wel kent uit eerdere blogs) heeft een Richtlijn opgesteld ter bepaling van de vergoeding voor deze mantelzorg. Deze richtlijn voorziet in een schadevergoeding per week dat het slachtoffer beperkt is in de huishoudelijke hulp en maakt dan onderscheid tussen licht of matig beperkte en zwaar beperkte letselschade-slachtoffers. Ook wordt er een hogere schadevergoeding toegekend naarmate het aantal gezinsleden toeneemt. Dit levert een tabel op (die u hier kunt bekijken, op pagina 3), met daarin de bedragen van schadevergoedingen. Let wel, het bedrag zal voor slachtoffers die niet alleenstaand zijn wat omlaag gaan, want er wordt dan een afweging gemaakt in procenten van hoeveel het slachtoffer bijdroeg aan het huishouden voor het ongeval. De opties zijn: 25, 50, 75 of 100%, in de mate waarin het slachtoffer bijdroeg. Deze mate wordt vervolgens vermenigvuldigd met het bedrag uit de tabel, en dat is de uiteindelijke schadevergoeding per week die wordt toegekend aan het slachtoffer voor de mantelzorg. Deze schadevergoeding is geldig tot 3 maanden / 13 weken na het ongeval, maar de mate van berpeking kan wel veranderen tijdens deze drie maanden (de vrouw met whiplash zal misschien na een aantal weken van ‘zwaar beperkt’ naar ‘licht of matig beperkt gaan’). 

Nadat deze eerste 3 maanden voorbij zijn, bepaalt de richtlijn dat een schadevergoeding van 12 euro per uur zal worden toegekend, ongeacht de mate van beperktheid, mate van bijdrage in het huishouden of aantal gezinsleden. Belangrijk is dan ook dat het slachtoffer goed bijhoudt wanneer hij of zij mantelzorg ontvangt en hoe lang deze zorg duurt. Ook deze schadevergoeding loopt nog 3 maanden door, en na deze (in totaal) 6 maanden van schadevergoeding voor gegeven mantelzorg bepaalt de richtlijn dat “de verzekeraar een redelijke vergoeding [betaalt]” (pagina 4). 

Een belangrijke kanttekening is dan ook dat dit een richtlijn betreft, en geen wettelijke verplichting. Er kan bijvoorbeeld in overleg gekozen worden om ook na de eerste 3 maanden de tabel-bedragen aan te houden, in plaats van het uurtarief van 12 euro. En ook de “redelijke vergoeding” voor de mantelzorg gegeven na 6 maanden moet in overleg met de verzekeraar bepaald worden.

Formele huishoudelijke hulp

Het kan voorkomen dat de ontstane letselschade zodanig ernstig is, dat gespecialiseerde hulp nodig is. Of dat het letselschadeslachtoffer alleenstaand is, zonder enige familie of vrienden die mantelzorg kunnen verrichten. Het kan dus nodig zijn dat professionele huishoudelijke hulp wordt ingeschakeld. Ook de kosten van deze hulp kunnen vergoed worden door de aansprakelijke of diens verzekeraar. Belangrijk is dan wel dat er aangetoond wordt dat deze formele huishoudelijke hulp echt nodig is. 

Het is dus belangrijk om in gesprek te gaan met de verzekeraar, zeker ook over dit onderwerp. Mocht de verzekeraar deze kostepost niet willen vergoeden, dan kan een arbeidsdeskundige worden ingeschakeld om de hulpbehoefte vast te stellen. Deze kan dan bepalen of de professionele hulp nodig was en of deze dus vergoed dient te worden. 

Er is ook een andere weg om professionele hulp te krijgen, en dat is via de gemeente. Het letselschadeslachtoffer kan zich aanmeden voor een Wmo-vergoeding, gebaseerd op de Wmo 2015: De Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Het slachtoffer kan zichzelf via een sociaal wijk-team of via een Wmo-loket bij de gemeente aanmelden voor deze vergoeding. De gemeente zal vervolgens bepalen welke hulp of ondersteuning nodig is en vergoedt vervolgens de onkosten hiervoor (bijvoorbeeld ook voor een professionele hulp). 

De gemeente vraagt hier dan wel een eigen bijdrage voor, die op dit moment nog maximaal 21 euro per week bedraagt. In 2027 gaat deze eigen bijdrage misschien omhoog, maar daar wordt nog over gesproken in de Tweede Kamer. Een letselschadeslachtoffer is niet verplicht zich aan te melden voor een Wmo-aanvraag, omdat hij ook de verzekeraar kan aanspreken en de onkosten daar kan verhalen, maar hij mag dit wel doen. Als er sprake is van deelschuld (waarbij de aansprakelijke niet volledig schuldig is), of als er nog onduidelijkheid is over de aansprakelijkheid, kan de Wmo bijdragen aan de vergoeding van de onkosten voor de formele huishoudelijke hulp.

Conclusie

Eén van de potentiële kostenposten die vergoed kunnen worden in het geval van letselschade is de huishoudelijke hulp. Deze vergoeding kan zowel voor informele als formele huishoudelijke hulp gelden, waarbij het precies is vastgelegd welke vergoeding gegeven wordt voor informele huishoudelijke hulp in de Letselschade Raad Richtlijn Huishoudelijke Hulp. 

In het geval van formele huishoudelijke hulp moet er een goede onderbouwing gegeven worden waarom professionele hulp nodig was/is in de situatie van het slachtoffer. Ook bij de informele huishoudelijke hulp dient er veel overlegd te worden met de verzekeraar, bijvoorbeeld over of het slachtoffer ‘zwaar beperkt’ of ‘licht of matig beperkt’ is in zijn of haar huishoudelijke activiteiten. 

Een letselschade specialist op dit gebied is dan ook een wijze raadgever. Justiz staat altijd voor u klaar om u bij te staan in de gesprekken over onderwerpen zoals de huishoudelijke hulp. Dus aarzel niet en neem vrijblijvend contact op, zodat wij u verder kunnen helpen met uw vragen.